Brief aan mijn vader
De dag dat je bent weggegaan,
heb ik naast je bed gestaan.
Fluisterde nog in je oor,
ga maar fijn naar boven hoor.
Alles komt goed, ik red me wel,
maar ik trek toch nog even aan de bel.
Want het is moeilijker dan ik dacht,
de pijn vanbinnen is nog niet verzacht.
Ik weet dat ik je los moet laten,
maar ik hoor mezelf nog steeds praten.
Ga maar fijn naar je eigen Pa,en Ma
doe hun de groeten als je hun daar zie.
Ik hoop dat jullie nu samen zijn,
dat verzacht voor mij ietwat de pijn.
En wie weet vind ik weer op een dag,
terug mijn levensvreugd en lach.
Mijn liefde voor jou
is met mijn tranen begraven
en ik, ik treur bij het graf
Mijn liefde voor jou
zal altijd voort blijven leven
diep, diep in mijn hart.
Kusjes Yvonne
|
 
Vriendschap (2)
Als de dag.. (3)
|
